Een cryptocurrency is een digitale munteenheid die bedoeld is om directe transacties tussen twee partijen mogelijk te maken. Hierbij wordt geen centrale partij betrokken.
Hierbij wordt geen centrale partij betrokken, in tegenstelling tot het huidige financiële systeem waarin banken een controlerende functie hebben. Met cryptocurrencies kunnen transacties plaatsvinden zonder controle van bank of autoriteit. Dit wordt mogelijk gemaakt door blockchain, een technologie waarbij transacties versleuteld en daarna geverifieerd worden met behulp van cryptografische technieken. Met andere woorden: de transactie wordt gecontroleerd met een neutrale wiskundige formule in plaats van door een bankier.
Uitleg over Cryptomunten
De historie van cryptocurrency
Het verhaal van cryptocurrencies begon in 2008, toen een programmeur /collectief/ onder het pseudoniem Satoshi Nakamoto het Bitcoin White Paper publiceerde. Het introduceerde een systeem voor directe (“peer-to-peer”) transacties, zonder tussenkomst van een centrale autoriteit. Om dit mogelijk te maken bedacht Satoshi een cryptografisch systeem waardoor gebruikers elkaars transacties controleren in ruil voor een beloning. Dit systeem is genaamd “Proof-of-Work”, waarbij gebruikers hun computerkracht investeren om nieuwe coins te ‘minen’. Dit levert de benodigde kracht voor het netwerk om goed te kunnen werken. (Meer weten over Proof-of-Work en Bitcoin-mining? Bekijk de Bitcoin-pagina hier)
Bitcoin (BTC) was dus de eerste cryptocurrency en werd een voorbeeld voor duizenden nieuwe cryptocurrencies, die zich in meer of mindere mate baseerden op het concept van Satoshi. Veel van die zogenaamde altcoins willen een betere versie van BTC zijn, en anderen proberen een specifieke niche binnen de financiële markt te veroveren.
In tegenstelling tot traditioneel fiat-geld (zoals dollars en euro’s) bestaan cryptocurrencies niet in fysieke zin. Fiat-valuta’s kennen biljetten en munten waarmee transacties worden voltooid. Cryptocurrencies zijn dus altijd digitale munteenheden waarvan geen fysieke versie beschikbaar is. Waar men duizenden jaren met tastbaar geld heeft betaald, maken cryptocurrencies het mogelijk om alle transacties digitaal te regelen. En er is een nog groter verschil met traditionele systemen: de blockchain. Deze technologie maakt het mogelijk om zonder centrale instelling toch veilig en vertrouwd transacties kan versturen. Hoe? Dat leggen we je hieronder uit.
Wat is een blockchain?
Een blockain is een digitaal software-model waarin blokken met transactie-data worden toegevoegd aan een ‘keten’. Met elk ‘block’ wordt de keten verlengd en geüpdatet. Blockchains hebben geen centrale servers of autoriteiten, maar gebruiken in plaats daarvan de rekenkracht van een groot aantal verschillende computers om die blokken met data te verifiëren. Hierdoor kan een blockchain zich verspreiden over duizenden verschillende computers die ver van elkaar verwijderd zijn. Daardoor kan niemand de stekker uit een blockchain trekken, en kan niemand de gegevens op de ledger aanpassen of verwijderen. Die decentrale eigenschappen zijn de belangrijkste reden dat cryptocurrencies zo ontzettend verschillen van fiat- geld.
Als de transactie is goedgekeurd wordt deze voltooid, en daarna geregistreerd en opgeslagen in het digitale grootboek. Dit grootboek is in de wereld van crypto bekend als onder de Engelse term ‘ledger’. Alle transacties die ooit hebben plaatsgevonden op de blockchain staan hierop genoteerd. De blockchain is eenvoudig gesteld een constant groeiende lijst van transacties met een digitale munt.
Bezwaren tegen cryptocurrencies
Hoewel blockchain en cryptocurrencies een veelbelovende technologie zijn voor veel sectoren, zijn er ook veel mensen die zich kritisch uitlaten over crypto’s en Bitcoin in het bijzonder. Hier bespreken we een aantal van die bezwaren.
Zoals gezegd zijn cryptocurrencies fundamenteel verschillend van fiat-valuta’s. Een cryptocurrency heeft geen fysiek evenbeeld en maakt niet langer gebruik van een bank om transacties goed te keuren. Dit is op zichzelf al een bezwaar voor sommigen: volgens hen zijn banken noodzakelijk om de economie draaiende te houden. Als banken niet meer kunnen overzien welke transacties plaatsvinden, dan is dat gevaarlijk voor de economische ontwikkeling. In dat geval kunnen criminelen en fraudeurs ongestoord hun gang gaan, zo stelt hun argument.
Dit sentiment, dat vooral bij instituties, bedrijven en overheden ook in 2020 nog gemeengoed is, is deels veroorzaakt door een van de eerste grootschalige ‘use cases’ van Bitcoin. In de beginjaren van BTC werd het gebruikt op het online platform genaamd ‘Silk Road’, een illegale online marktplaats voor drugs en andere illegale producten. Op Silk Road konden klanten eenvoudig afrekenen met Bitcoin, dat door de anonieme eigenschappen zeer geschikt was voor de site. Toen de site in 2013 werd opgerold (na intensief onderzoek van de Amerikaanse FBI) en de oprichter gearresteerd, vonden de autoriteiten ruim 50.000 BTC in bezit van Silk Road.
De bedenker van de site heet Ross William Ulbricht, en was op Silk Road zelf bekend onder het pseudoniem “Dread Pirate Roberts”. Door de Amerikaanse overheid werd hij veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor het runnen van de professioneel opgezette drugsmarkt, die jarenlang online was geweest. Het verhaal van Silk Road werd breed uitgemeten in de media, en vooral het gebruik van Bitcoin wekte de interesse. Wat was deze anonieme munt waar mensen online drugs mee kochten? En hoezo had de overheid het niet veel eerder opgemerkt? Mede door Silk Road kwam de focus met betrekking tot Bitcoin te liggen op de anonieme eigenschappen, die volgens velen gevaarlijk waren voor de samenleving. Het is “een droom voor criminelen”, zo lieten de media optekenen. Hoewel Silk Road bewijst dat crypto handig kan zijn voor degenen die illegale drugs willen aanschaffen, is dit argument misschien niet zo sterk: het overgrote deel van de verhandelde drugs en wapens wordt nog altijd betaald in cash. Een bankbiljet is in die transactie minstens zo anoniem als een Bitcoin-adres.